//
OLEN – … of toch bijna. De Belgische kunstenaar en beeldhouwer – echte naam Henri van Herwegen (79) – liet midden december 2019 helaas het leven, maar voor echte fans is de hoop nog niet volledig verloren, want er is nieuw talent op komst. Stan Gebruers, u beter bekend als Stanamarenko, verovert als 13-jarige Olenaar menig hart met de meest creatieve uitvindingen. Onderox ging op reis naar de gemeente van ‘de Pot met drie oren’ voor een gesprek over kunst, techniek en zalige vrijheid.

Steunbetuigingen van overal
Het is 15 december 2019 en het nieuws over Panamarenko’s overlijden beroert heel het (kunstwereld)-land, en ver daarbuiten. De journaals en krantenartikels geraken ook tot in Olen, waar de jonge Stanamarenko sms’jes van familie en vrienden ontvangt. Hij is een grote fan van de Antwerpse kunstenaar en de hartverwarmende steunbetuigingen komen dan ook als geroepen.
Hoe het allemaal begon
Stanamarenko’s passie voor Panamarenko begon al op 5-jarige leeftijd, toen hij in de kleuterklas bij zijn mama over de kunstenaar met gekke, vliegende objecten leerde. Ouders Carine en Patrick namen hun kleine uitvinder ook altijd mee naar kunsttentoonstellingen in musea, waar hij zich al snel thuis voelde in de wereld van clair-obscur, popart en architecturale schoonheid. Vooral grote gebouwen, vliegtuigen en werken met indrukwekkende techniek, zoals die van Leonardo Da Vinci, genoten van zijn aandacht. En toen de piepjonge Stanamarenko – toen nog gewoon Stan – na een tentoonstelling met een blanco Jan Fabre & Rops-schetsboek naar huis ging, was zijn eerste stap als kunstenaar gezet.

Een gesloten kassa in Limburg
Op zijn 3, 4 jaar ging Stanamarenko samen met zijn ouders naar Maasmechelen Village. Het werd een shoppingdag om niet meer te vergeten. Want toen het drietal aan de kassa van een kledingwinkel stond, werd de jonge, nieuwsgierige Stanamarenko gefascineerd door een paar lichtjes en knopjes onderaan het kassameubel. Knopjes die hij besloot in te drukken, waarna diezelfde kassa volledig uit ging. “Zijn allereerste woordje was ‘licht’, dat interesseerde hem altijd. En toen we hem daar in die winkel onderaan bij de kassa zagen, dachten we: Oh, nee, dat is door die van ons”, vertellen een lachende Carine en Patrick
Heel veel ‘blijf in uw kot’-tijd
Hoewel de coronamaatregelen voor veel mensen een absolute last waren, vormde ze voor anderen dan weer de uitgelezen kans om nieuwe dingen te ontdekken, ‘ik doe dat later wel’-plannen tóch nog nu te doen, te knutselen,… Ook voor Stanamarenko, die STEM-technieken (Science – wetenschap, Technology – technologie, Engineering – bouwkunde, Mathematics – wiskunde) aan Sila Westerlo, afdeling Oosterwijk, studeert. Hij kon zijn dagen vullen met bruggen, radio’s, robots en nog vele andere creatieve constructies. Een zalige vrijheid voor een (jonge) kunstenaar.

(toekomstige) bv op RTV
En toen kwam de televisie langs. “Ik was echt heel enthousiast over dat interview met RTV”, deelt een blije Stanamarenko graag mee. “Ik vind het ook leuk om over mijn creaties te praten en ik heb heel veel positieve reacties gekregen na die uitzending. Ook heel veel volgverzoeken op Instagram. Ik hou wel van die beroemdheid.”
De denker
Wat Auguste Rodin in 1881 creëerde, beleeft Stanamarenko elke dag. “Soms liggen wij in de zetel tv te kijken en dan zie ik hem echt diep nadenken als er iets niet lukt. Hij herinnert mij dan altijd aan ‘De denker’/’Le penseur’ van Rodin”, aldus Carine. “Als iets écht niet lukt, dan gaat het weg, maar als het werkt, wordt het soms gewoon gerecycleerd of omgetoverd tot iets anders. Maar er zijn altijd een paar unieke stukken die hij bijhoudt, zoals de radio-robot of de Stanamarenko-vleugels.”

Verjaardag zonder speelgoed
Hoewel de meeste kinderen dolenthousiast zouden zijn wanneer ze het laatste nieuwe speelgoedje uit de verpakking kunnen halen, ligt dat ten huize Stanamarenko heel anders. “We kunnen hem echt veel gelukkiger maken met karton of dingetjes uit een doe-het-zelfzaak in plaats van met speelgoed. Dat haalt hij dan toch uit elkaar om er iets anders van te maken. Mensen uit de buurt weten dat ook. De garage, hier een paar straten verder, heeft zelfs een speciale doos genaamd ‘Afblijven, voor Stan’ met allerlei materialen in. Dat is wel leuk”, vertelt Patrick.

Smartphones, flessen en vliegende auto’s
Volgens Stanamarenko kunnen de meeste merken vandaag de dag zeker meer creativiteit gebruiken. “De flessen van Gerolsteiner zijn bijvoorbeeld precies zo ouderwets. Maar ook smartphones hebben eigenlijk niets speciaals meer: ze zien er allemaal bijna hetzelfde uit.” En over uitvindingen die onze wereld beter zouden maken, is hij heel duidelijk: vliegende auto’s. Maar dan moet men wel het probleem van de brandstoftank oplossen, want die is namelijk te zwaar om een auto te laten vliegen.
Misschien bedenkt de Olense kunstenaar binnenkort wel een oplossing, want voor zijn allernieuwste schoolopdracht moet hij zijn eigen vliegende drone maken. Onderox is alvast benieuwd. Zoef! 🚀
Cliënt: Onderox Magazine #200 (pagina 86)







